LIDEWIJ & RIXT IN INDONESIE

Aan het begin van de week hard gewerkt – zelfs tot in de late uurtjes - om een workshop ‘European Design’ in elkaar te zetten voor ongeveer 50 producenten van Apikri. Op maandag na het werk zijn we met een ‘veel-te-hard-gewerkt-maar-geen-fluit-opgeschoten-gevoel’ naar een café met internet gegaan om daar verder te werken. Zeven uur later loog onze rekening er niet om…, maar we hadden wel bijna alle informatie die we nodig hadden!

Op woensdag was de presentatie dan eindelijk. Waarschijnlijk verwachtten de aangemelde producenten een lezing over kleuren en vormen van 2008. Maar we dachten: ‘Wat heb je daar aan als je de Europese vormgeving niet eens kent of begrijpt?’ We besloten, in plaats van te praten over kleur, een kleine introductie te geven over de Europese lifestyle markt. Aan de hand van voorbeelden hebben we laten zien op welke manier er in Europa gedacht wordt en wat voor soort vormgeving gewaardeerd wordt. Vervolgens zijn we ingegaan op mogelijkheden van samenwerking tussen producenten en landen: ‘culture mix’ en hebben we tips gegeven voor het ontwerpen voor de Europese markt. Overigens, vanaf nu kunnen producenten op maandagochtend bij ons terecht met vragen over hoe ze hun producten aan kunnen passen. We worden een soort van design-dokters dus… (Ontstaan vanuit een serieus genomen grap, maar we gaan ons best doen mocht er iemand op consult komen),

De workshop was een lastige opgave, omdat het de producenten hier natuurlijk om één ding gaat: overleven, produceren om geld te kunnen verdienen. Of ons verhaal helemaal goed aangekomen is…? In ieder geval kan het volgens ons geen kwaad om een keer geconfronteerd te worden met zo’n andere manier van denken. En misschien is het voor sommigen wel het eerste stapje geweest om na te gaan denken over hun eigen producten…

Na de workshop kwamen onze collega’s één voor één afscheid nemen. We hadden blijkbaar vakantie… Goed dat ze langs kwamen, want anders hadden we de volgende dag gewoon weer op de stoep gestaan om te gaan werken. Athi nodigde ons uit in haar ouderlijk huis om Lebaran mee te vieren. Ruim een uur op de brommer op de snelweg (!? ja echt..) vanaf Yogya, zijn we de volgende dag naar haar dorp gereden. Het grote, sobere huis van meer dan 100 jaar oud wordt nog voor een deel bewoond door haar tante. En… met op nog geen 5 meter afstand van het huis een moskee die ons de hele nacht wakker heeft gehouden, omdat ie non-stop doorging vanwege Leberan. Om 6 uur vielen we voor drie uurtjes in slaap, waarna we meegeweest zijn op een 15tal familie- en vriendenbezoekjes. En dat binnen een uur!! Overal moesten we natuurlijk iets eten en met een buik vol zoete dingen zijn we ‘s middags weer naar huis gereden met halverwege een toeristisch bezoekje aan de Prambanan.

‘s Avonds in Yogya bleek het weer volop feest te zijn op straat. Overal optochten met verklede mensen, wagens, muziek en lichtjes. Achterop de brommer zijn we gaan kijken wat er allemaal te doen was. Super mooie sfeer om middenin te zitten!

Op zaterdagochtend hebben we onze spullen gepakt voor een weekje rondtrekken in Centraal Java met als eerste doel: de Borobudur. (De bedoeling was om het met zonsopgang te zien, maar dat is niet echt gelukt…) Vervolgens zijn we met de lokale bus (overvol dus!) naar het Dieng Plateau gegaan. We dachten eigenlijk dat we op weg gingen naar een paar dagen rust en genieten van mooie natuur, maar toen we aankwamen in Dieng, bleek het kleine dorp – net als de bus - afgeladen vol te zijn met Indonesische Leberan-vierders…

Volgende week meer spannende verhalen!

NB. We weten nog niet veel meer over hoe het met Amir gaat. Ze denken nu aan een hersenbloeding en hij is overgeplaatst naar een ziekenhuis met betere voorzieningen. Waarschijnlijk horen we na onze vakantie weer wat meer. (zoals uitslag van hersenscan)