LIDEWIJ & RIXT IN INDONESIE

Afgelopen week zijn we dan eindelijk ECHT begonnen met het ontwerp-werk: tekeningen en modelletjes maken, kleuren uitzoeken.. kortom, super! Ons oorspronkelijk saaie kantoor begint al aardig gezellig te worden! Na optimaal gebruik te maken van tafel- en vloeroppervlak, zijn we nu ook begonnen aan het volhangen van de muren.

Van maandag tot en met donderdagochtend hebben heel hard gewerkt - wederom tot in de late uurtjes - om een groot deel van de werktekeningen af te hebben voor de producers die op donderdag langskwamen. Vervolgens met hen een vier uur lange meeting gehad, waarin we per producer uitgelegd hebben wat de bedoeling is en gevraagd hebben of de ontwerpen haalbaar voor ze zijn. Er worden nu al wel wat samples gemaakt!! Wel heel spannend, omdat het niet altijd even duidelijk is of de informatie die we geven wel helemaal goed begrepen wordt.

Op vrijdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan een keramiekproducent en daarna zijn we naar de Jogja Furniture Show geweest, waar we zonder problemen een 'buyers-pas' konden regelen om even de dikke dandy uit te hangen. Was leuk! We hebben weer wat inspiratie op kunnen doen en nieuwe mensen leren kennen.

Toe aan weekend waren we op vrijdagavond, maar dat zat er helaas niet in! Om 3 uur 's nachts zaten we alweer in een 'op-z'n-Indonesisch-volgeladen-met-mensen-auto' richting Oost Java, op weg naar een dorp waar we verschillende kwaliteiten geperst bamboe zouden kunnen zien en kopen. Zes uur heen, zes uur terug werd ons gezegd. Na 9 uur stopten we eindelijk bij een fabriek, maar ze bleken er geen bamboe plaatmateriaal te maken, maar ronde, houten stokjes. We vroegen waarom we hiernaartoe gebracht waren, maar antwoord was: '...Ja, maar wat vinden jullie van de kwaliteit van de stokjes?'.

Even later zaten we weer in de auto. Het dorp zou nog vier uurtjes rijden zijn vanaf de stokjesfabriek en er werd druk gebeld met de bamboeproducer over de afmetingen van de benodigde stukken. Vol goede moed, kwamen we zeven uur later aan in het dorp. Maar helaas, geen geperst materiaal, alleen een onlangs gekapte bamboestam van een man die ooit - in 1996 ofzo - een stukje geperst bamboe had gemaakt. Hij had nog niks voor ons voorbereid, want - zo zei hij - hij wilde ons het proces van persen laten zien. Teleurgesteld, maar toch nog wel met een sprankje hoop, keken we toe hoe hij met een handzaagje de bamboestam in kleine stukjes begon te zagen. Ruim een uur later gaf hij toe dat hij eigenlijk helemaal geen lijm had om het materiaal te maken waarvoor we kwamen.

Gedesillusioneerd en helemaal kapot kwamen we 30 uur na vertrek weer aan in Yogyakarta.
Daar zijn we meteen in bed gerold, omdat we geen oog dicht hadden gedaan.
Erg jammer, want door deze trip hebben we een bruiloft gemist waar we voor uitgenodigd waren en erg naar uitkeken...

Voor nu:
Nieuwe week, nieuwe kansen!! !! !!
We gaan er weer tegenaan, volgende week meer...