LIDEWIJ & RIXT IN INDONESIE

Jaaaa we hebben bamboe plaatmateriaal van de Universiteit in Yogya gekocht om onze eerste ontwerpen te maken. De houtdraai-man Budi had ook een sample gemaakt voor ons die er al goed uit zag, maar nog wel wat verbetering kon hebben. Dus nu kopen we eerst het materiaal bij de universiteit zodat Budi de kans krijgt zijn Bamboe plaatmateriaal te optimaliseren. Via de universiteit kan hij nu de juiste lijm bestellen. En bij een andere producent kan hij het bamboe in een oven drogen, wat erg belangrijk is, helemaal nu het regenseizoen is aangebroken in Java (en geloof ons dat houdt niet op bij 1 buitje per dag vooralsnog!) Dus het ziet er naar uit dat het goed gaat komen met onze bamboe ontwerpen!!!!.
Verder hebben we nog 2 producenten gevonden voor op onze producentenlijst!!! Een hele goede keramiekproducent en een koper-producent voor wie we een lamp aan het ontwerpen zijn. Verder zijn we nog op zoek naar een interieurstof. We hebben een traditionele stof gezien waarvan we een producent zoeken. Dan hebben we veel (+-15) producenten die we kunnen helpen. Vooralsnog willen we het voorlopig even hier bij laten omdat anders de kwaliteit van de producten in gevaar komt en dat moeten we niet hebben!
Op 1ste van de maand krijgt iedereen hier zijn loon uitbetaald. En bij de 2 jongens, die de security van de opslag van Apikri zijn en beneden ons wonen, betekent dat elke maand 1 groot pesta (feest). Met hun karige loon gaan ze dan stiekem flessen wiskey halen mengen dat met blauwe? cola. Waar ze de drank vandaan halen is ons een raadsel, vast een of ander verborgen toko. Wij hadden beloofd ook een bintang biertje mee te drinken met op de achtergrond een dangdut-dvd. Nou.............. ze hebben hier wel een heel speciale manier van drinken. Gelukkig duurt het weer een maand voordat ze weer alcohol gaan drinken.
En nog even terug komen op de miertjes. Die hebben zich nu niet alleen uitgebreid naar ons eten maar zich ook getransformeerd tot haren, maden en vissenkopen ... HHHHmmm dus. Heel frustrerend als je alleen maar emailtjes van mensen krijgt over hoe lekker we waarschijnlijk wel niet aan het eten zijn. Een beetje beschaamd hebben we gevraagd of ze toch nog een keer de catering zouden willen bellen. Dus even afwachten!!
Deze week hadden we ook een indonesische begrafenis. Een werkgever van Apikri is overleden op 42 jarige leeftijd en laat een vrouw en 2 zoontjes achter. s ochtends hoorden we het nieuws en binnen 5 uur gingen we naar zijn dorp en daar zat de hele gemeenschap buiten op typische indonesische plastic tapijtjes te gezellig keuvelen. Er volgende een gebed en toen werd het levenloze lichaam weg gedragen om begraven te worden. Op dat moment volgde een intense oerkreet van zijn vrouw, die in elkaar zakte. Alsof ze op dat moment pas begreep dat hij nu voorgoed weg was. Het was erg surreëel om mee te maken en hardverscheurend om te zien.


(Amir is nu thuis, hij is nog wel erg zwak, maar wilde absoluut niet meer in het ziekenhuis zijn. De dokters willen dat hij het rustig aan blijft doen , omdat ze bang zijn voor weer een hersenbloeding.)