LIDEWIJ & RIXT IN INDONESIE

Week acht, we zijn op 2/3 van het project en de deadline is al aardig te voelen. De lijstjes met de dingen die we nog moeten doen, beginnen dan ook spontaan te groeien: op kassabonnetjes, losse papiertjes, maar ook in serieuze schema's aan de muur, gelabeld met kleur: roze voor wat nog ontworpen moet worden; groen voor wat in gang gezet is, oranje en geel voor wat nog besproken moet worden met respectievelijk Timbertrail en Apikri.

Afgelopen week hebben we gelukkig wel wat goede resultaten geboekt.
We hebben een sample binnengekregen van de door ons ontworpen becak-stof. (echt heel leuk!!) En we hebben een prachtige stof gevonden: Lurik, een traditionele, geweven stof uit Yogyakarta. De stof bestaat uit verschillende patronen van gekleurde strepen die oorspronkelijk allemaal een symbolische betekenis hadden. De stof werd gebruikt voor de kleding van de bewakers van het paleis van de Sultan en ook voor Javaanse mannenkleding voor bijzondere gelegenheden. Omdat de kleuren wat sober waren en er geen nieuwe patronen ontworpen werden, is de stof een beetje in de vergetelheid geraakt. Nu komt de stof weer een terug, kleurrijker dan voorheen. En met het oog op duurzaamheid is dit dus een perfecte stof om te gaan gebruiken voor onze ontwerpen!

Naast bezig zijn met stoffen, hebben we ook wat producenten aan het werk gezet: de koper-, seashell-, mahonie-, moslimhoed- en zilverproducent zijn nu - als het goed is - druk aan het klussen. Binnenkort krijgen we weer samples!

Als het goed is - want soms gaat het mis. Zo kwamen we er bijvoorbeeld ook deze week achter dat een opdracht die we ruim twee weken geleden aan een producent gegeven hebben, toch niet goed is overgekomen. Er was nog niets gemaakt of geprobeerd, omdat - zo zeiden ze - het materiaal nog niet helemaal compleet was. Uiteindelijk bleek dat het ontwerp niet begrepen was. De communicatie blijft hier een moeilijk ding, maar door doorvragen en achter iedereen aan te blijven gaan, hopen we dat alles wat we voor elkaar willen krijgen, gaat lukken!

Overigens..., om terug te komen op het vorige stukje: onze vraag om de catering te bellen vanwege de matige kwaliteit van het eten, heeft zijn vruchten afgeworpen! Vanaf nu eten we iedere dag lekker & vers in een gezellig restaurantje, gerund door kunstenaars. Een soort van woonkamer lijkt het, met gratis internet! ...de ideale plek dus voor het bijhouden van weblogs...